추비♡윤호 .•°¤☆ Someone who I Love, Someone who Loves me.. I feel Happy bcz of U..U - know☆¤°•.

20091021 : 00.15 am GMT+9 // Fair, 9^oC

วันที่สอง..ที่อากาศลงไปจนเหลือเลขตัวเดียว (เมื่อวานวันแรก ตามเทอโมมิเตอร์ที่บ้าน)

โอย..เจ็บในปากเหมือนจะเป็นร้อนใน

เปิดมาก็บ่นเลยทีเดียว

จริงๆอยากจะใช้อีโม่นี้มากกว่า

(อารมณ์ย่องเข้าบล็อก 555)

ไม่ใช่แระ ต้องอันนี้ถึงจะถูก ><~~~

แบบว่า..อะไรที่ทำให้สองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาประสาทเสีย..เครียดลึกและตึงเงียบๆในสมองของบี มันเสร็จสิ้นแล้ว โว้วเย้ ฮูเร่เฮ่ฮิ้ววววว อยากปิดซอยฉลอง

ดีใจจนน้ำตาจะไหล ในที่สุดมันก็เสร็จซะที 

จริงๆมันเพิ่งเริ่มต้นตะหาก เฮ้ออออออ แต่ก็นะ อย่างน้อยก็เสร็จไปเปลาะ ขอร้องไห้อีกที T^T

หมายเหตุ.. ด้านบนที่อ่านมาทั้งหมดเป็นเรื่องส่วนตัวล้วนๆแถมเป็นเรื่องมีสาระด้วย แต่ก็นะ..ดันรู้เรื่องอยู่คนเดียว

ต่อมา..อัพเดทเรื่องที่หลายๆคนรอคอย..

ส่งต่อไปแล้วนะ ..ความรักอ่ะ >////<~~~

ต้องขออภัยล่วงหน้าที่รายงานความเคลื่อนไหวมากกว่านี้ไม่ได้ แต่เอาเป็นว่าส่งต่อไปแล้วแหละ ส่งไปแล้ววววว วู้วววว~~ (เป็นเอนทรี่ย์เสียงดังจริงวุ้ย) โล่งอกฟู่ว์ๆๆ ส่วนที่ตกหล่นที่ไทย ของคงตีกลับไปนะฮับ ทางไทยได้แจ้งว่า..ก็พยายามไปเอาของที่ไปรษณีย์อีกรอบแล้ว แต่เนื่องด้วยหลายๆปัจจัย มันสุดวิสัยที่เค้าจะช่วยได้ เลยขนมาเท่าที่ได้รับ ฝากขอโทษมาเหมือนกัน (คนขนของมาให้ตื่นเต้นมาก เมาท์นู่นนี่กรี๊ดกร๊าดกันประหนึ่งเป็นของตัวเอง - -") 

ส่วนบงกุนนี่.. เนื่องด้วยภาระกิจส่วนตัว (ที่เพิ่งฉลองฮิ้วโห่ไปด้านบน) เลยไม่ค่อยจะว่างตามเท่าไหร่ ประกอบกับน้องไปถ่ายไกลด้วย หมดแล้วซึ่งงบตาม (ยาจกของจริงแล้วตอนนี้) รอให้ถ่ายในเมืองอยู่ (ซึ่งวันนั้นจะว่างมั้ยก็ไม่รู้ได้อีก T^T) ล่าสุดเจอกันหน้า everysing หลายวันแล้วเหมือนกันนะ.. วันนั้นน้องไม่มีถ่ายละคร เลยใช้เวลาวันนั้นไปกับการทำความสนิทสนมกับนางเอกของเรื่อง เพราะว่าเดี๋ยวเค้าต้องถ่ายคิสซีนกัน ซึ่งตัวจริง..จริงๆสองคนยังไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ เลยไปเดท..เอ๊ยไปเที่ยวกันกระชับความสัมพันธ์ โยนโบว์ต่อด้วยร้องคาราโอเกะที่ everysing กว่าจะออกมาก็ตีสาม.. อ่อไปกันห้าคนไม่ต้องหวง คนนี้ไม่น่าห่วง กร๊ากกกกก ตอนออกมาก็น่ารัก ขำตอนน้องเดินออกมา คงไม่คิดว่าจะมีแฟน พอเห็นปุ๊บตกใจ ถอยกลับไปตั้งหลักแทบไม่ทัน

ยุนโฮ.. ถ่ายดึกจริง ทำงานหนักจริง แต่เห็นทีไรไม่ค่อยชวนให้ห่วงเท่าไหร่ เจอทีไรก็ยิ้มแย้มอารมณ์ดีซะมาก ส่วนที่เข้าโรงพยาบาลที่มีคนถามๆไว้.. วันนั้นไม่ได้ตามแหละ แต่ว่าเพื่อนที่ตามเล่าให้ฟัง ว่าจริงๆสุขภาพน้องก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว (ก็ทำงานหนักแถมพักผ่อนน้อยขนาดนั้น) แต่ที่ไปโรงพยาบาลก็ไม่ได้เป็นไรมากนะ ไม่ต้องห่วง ^^ (ตอนเล่าอินดีเทลส์ขำด้วย..ไม่กล้าเอามาเล่าต่อเลยทีนี้ - -")

ส่วนรูป..เดี๋ยวนี้เหนื่อยจะถ่ายแล้วอ่ะ T^T กล้องก็หนัก แบกจนไหล่ปวดเรื้อรัง แอบถ่ายก็ยาก เกิดจับได้โดนเห็นตอนถ่ายก็มองหน้ากันไม่ติดอีก (อันนี้แหละเหตุผลสำคัญ T-T) สรุป..ถ้าลำบากหรือแอบยาก..เลิกฮับ เง้อออ  แต่ยังมีการใช้ไอโฟนนะ กร๊ากกกก แต่เก็บไว้เป็นที่ระทึกเอง.. เอาตัวอย่างมาให้ดูซักรูปแล้วกันว่ามันอนาถแค่ไหน (เคยโชว์ไปแล้วนะ เอนทรี่ย์ไหนซักเอนทรี่ย์นี่แหละ ไอโฟนนี่ทำได้แค่เก็บบรรยากาศจริงๆ - -")

ถึงจะใช้ไอโฟน..แต่ถ้าอยู่ใกล้เมื่อไหร่ ก็ไม่กล้าถ่ายเหมือนกัน หวาดระแวง (คือเป็นที่หมายหัว - -" ส่วนคนระแวงไม่ใช่บี แต่เป็นทีมงาน -"-) อ่อ..รูปไม่อัพเดทอย่างแรงนะ รูปนี้หลายวันมากกกกแล้ว

บางทีถ่ายแต่ตอนที่ไม่มียุนโฮด้วย สบายใจดี ^^

จริงๆละครเรทติ้งก็ไม่ค่อยดี น้องก็ทำงานหนักเหลือเกิน.. หลายๆคนอาจจะพาลไม่ชอบเท่าไหร่ แต่..บีก็ยังแอบรักละครเรื่องนี้อยู่ดีนะ ไม่ใช่แค่เพราะว่าเป็นโอกาสให้ได้ตามน้อง แต่..จะพูดว่าเป็นเพราะมันทำให้มีโอกาสได้ตามน้องก็ถูก.. เพราะความรู้สึกดีๆสำหรับบีที่เกิดขึ้น.. ก็ด้วยจากสิ่งที่เห็นนี่แหละ

คือไงดี.. บีรู้สึกว่า ..สำหรับยุนโฮ.. งานหนักก็จริง เหนื่อยมากก็จริง แต่อย่างที่บอก บีเห็นเค้ายิ้มได้ เห็นเค้าพูด เค้าคุย เค้าเล่นกับทีมงาน ทำงานอย่างกระตืนรือร้น คงได้เรียนรู้อะไรไปไม่น้อย เพราะงั้นระหว่างถ่ายทำเรื่องนี้มันคงเป็นช่วงเวลาดีๆของเค้าเหมือนกัน (แต่ก็นะ..จริงๆเ้จ้าตัวคิดอะไรเราจะไปรู้คงไม่ได้)

อัพอะไรอีกดี

ช่วยน้องขายของดีกว่า ^o^

น่ารักเนอะ ถึงรูปจะเคยๆเห็นแล้ว แต่ทำออกมาน่ารักดี เปิดๆแล้วเหมือนเป็นหนังสือเล่มเล็กๆเลย หนังสือการ์ตูนด้วยจิ >.<

เค้าก็สแกนกันไปหมดแล้วนะฮับ เราเอาคร่าวๆพอ

อันนี้แผ่นซีดีสียังหวานสดใสตามคอนเซ็ปต์

วางแผงใกล้ๆกัน..ต้องสอยมาให้ครบ (และดันให้ครบด้วย)

หน้าตาเวอร์เกาเป็นเช่นนี้ โปสเตอร์เป็นรูปที่แบ็กกราวด์หญ้าๆให้อารมณ์โทนเขียวๆ (ทนไม่ไหวก็เพราะโปสเตอร์นี่แหละ >//<)

ต่อด้วยหนังสือ.. เล่มนี้ออกมาชาติเศษแล้ว นานๆอัพก็งี้แหละ -///-

เอาน้องไปแปะบนอะไรมันก็ทนไหว ต้องจ่ายตังค์พากลับบ้านทุกที

มีไม่กี่หน้าก็ต้องพากลับบ้าน อารมณ์ประมาณ "กลับบ้านด้วยกันนะยุนโฮ" >///<

เผื่อใครจะหาซื้อกัน ปกหน้าตาเป็นงี้นะฮับ เล่มล่างที่ยุนโฮโชว์หน้าด้านข้าง..ที่หล่อโฮกๆอ่ะ โฮกกกกกกกก แถมนิตยสารเล่มนี้ไซส์ค่อนข้างใหญ่ ..อย่าคิดไรเลย..ซื้อมาเก็บเถิดดด 

ส่วนเล่มเล็กกว่าหรือเล่มด้านบน จะเป็นเซต Evisu โซนน้องกระดาษจะไม่ปกติ หาเจอง่ายมาก อยากเจอยุนโฮเมื่อไหร่ก็พลิกเจอทันที -///- คอลเลคชั่น Winter ก็หล่อไม่ใช่น้อย งุงิ~

Evisu ต่อเนื่อง..ขอเน้นว่า..นานๆอัพทีมันก็เลยต้องขุดกันมาแปะ แฮ่ๆ อันนี้เริ่มแจก (สำหรับคนที่ซื้อของในร้าน) ตั้งแต่วันที่ 25 กันยา ตอนนี้ก็ยังมีอยู่นะ

กางออกมาเป็นปฏิทินไล่ตั้งแต่เดือนตุลา เรียกว่าใช้ได้ทันทีไม่ต้องรอขึ้นปีใหม่

ด้านหลังดันเป็นอย่างนี้ สับสนในชีวิต ไม่รู้จะแปะอีท่าไหน เพราะงั้นก็ขึ้นหิ้งกันไป

แสตนด์ตัวใหม่.. อยากพากลับบ้านง่ะ (ใหม่มาหลายอาทิตย์เช่นกัน ป่านนี้สึกหรอไปยังไม่รู้)

เสื้อตัวที่ใส่แดงๆนั่นเกือบแสนวอนทีเดียว T^T

อ่อ..มีคนถามมา (ได้ยินแว่วๆ 555) จี้ You know กับอีกอัน U-Know เวอร์ที่ใส่ถ่ายในเซต Evisu ก็มีขายนะ ที่ร้านคอตตินี่.. ไม่กล้าถ่ายรูปในร้านมา.. พนง.จ้องอยู่ กร๊ากกกก เขินด้วย -////- แต่มันก็แพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกันอ่ะ อันตั้งเก้าหมื่นกว่าวอน (กว่าเท่าไหร่จำไม่ได้) เลยปล่อยไว้ที่ร้านก่อน T^T

เวอร์ U-know ส่วนอัน You know ที่กลมๆก็คงนึกออกอันเนอะ 

รูปบนแปะเพื่อจะบอกว่า.. Evisu สาขาเมียงดงนี่ ควรเดินให้รอบๆ รูปนี้ไม่รู้แปะตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่บีเพิ่งเห็นวันก่อนเอง ใหญ่บึ้มสะใจมาก  (ว่าจะไปยืนละเลียดอีกที ใหญ่จริงๆนะ >< แถมวันนั้นมีกล่องขวาง กระทำการไม่ถนัด)

อันนี้ก็เพิ่งเห็น เน้นอีกทีว่าเดินให้รอบๆ (จริงๆคนอื่นเค้าเห็นกันนานแล้วมั้ย - -")

ไหนๆแล้ว..ขอแอบอวดหนังสืออีกเล่ม >//<

คนเราพอทำไม่เป็นก็เน้นเรียบง่ายเข้าไว้ ^^"

เล่มนี้ออกมาได้อย่างปลาบปลื้มมาก (เห็นเป็นงี้ตลอดอ่ะชู่ว์) คือ..เล่มก่อนหน้าเรียงๆตามเวลาไป ดูเรื่อยๆอาจจะมรึนได้ กร๊ากก แต่อย่างเล่มนี้ทำเป็นตีมฮับ ตอนดูอารมณ์เลยค่อนข้างสมูธและไปในทิศทางเดียวกัน ก่อนถึงน้องนี่เปื่อยไปไม่รู้กี่รอบ ทำเองโฮกเอง -////-

การจัดเลย์เอาท์ข้างในก็พยายามให้มีลูกเล่น เปิดแล้วจะได้เพลินๆ แต่ก็พยายามไม่ให้มันดูจัดจ้านหรือหวือหวามาก อืม..นั่นแหละ เอาเป็นว่าพยายามสุดตัว ก็ออกมาอย่างที่บีพอใจมากเลยทีเดียว (ยังปลื้มอยู่ งื้อออ)

ก็ไม่ได้เล่นมุขใหม่อะไร บางส่วนก็ใช้แบบเล่มก่อนมาปนบ้าง

สรุปออกมาหนึ่งร้อยกับอีกสิบแปดหน้า ไม่รู้จะทำอะไรเยอะแยะ เง้อออ แต่ก็อย่างที่บอกแหละว่า.. ปลาบปลื้มมมมากกกกกกกก ><~~~

อัพอะไรต่อดี

พาไปกินเที่ยวดีกว่า ^o^

อย่างที่รู้เนอะ ว่าช่วงนี้อากาศเริ่มเย็น(มาก)แล้ว เป็นบรรยากาศที่ชวนเที่ยวมาก~~

อ้างไปงั้นแหละ จริงๆก็ไปเที่ยวเพราะพี่มาน้องมาเพื่อนมา (ติดสอยห้อยตามไปเป็นไกด์จำเป็นบ้าง เพราะความหิวบ้าง กร๊ากกกก หาคนเลี้ยงข้าวนั่นเอง -///-) และก็ไปดูบงกุนบวกยุนโฮนั่นแหละ ^^"

ย้อนตั้งแต่เซี่ยงไฮ้เลยแล้วกัน

เอ่อ...วี่แววเอนทรี่ย์นี้จะจบได้มั้ย

ส่วนรูป..คงเยอะหน่อยนะ

คืนนั้นไปถึงเซี่ยงไฮ้ก็..จัดการหาโรงแรมแถวๆที่จัดคอนฮับ หลังจากได้โรมแรม เดินวนแถวๆนั้นเล่น ไปๆมาๆร้านปิด 555 ไม่รู้จะกินอะไรดี เลยต้องกลับมากินแถวโรงแรม มันก็น่าตื่นเต้นดีนะ อารมณ์บ้านๆได้ใจดี

ตี..หนึ่งหรือสองนี่แหละ เอามาปิ้งได้ทุกอย่างเลย แม้กระทั่งถั่วฝักยาว.. ลองสั่งมาด้วยนะ อร่อยยยย เค้าจะทาๆโรยๆเครื่องเทศระหว่างปิ้งย่าง หอมดี..รสจัดเหมือนกัน แต่จุดด้อยก็มีนะ เพราะเครื่องเทศที่ทามันเหมือนกัน สั่งไก่สั่งถั่วก็ทาเหมือนๆกัน.. รสชาติเลยไปทางเดียวกัน แต่มันก็ต่างด้วยรสชาติในตัวของมันเองอีกที เครื่องเทศบวกไก่ก็เป็นอีกอย่าง บวกผักก็เป็นอีกอย่าง

เป็นทริปที่สนุกกับการชอปปิ้งของเล็กๆน้อยๆมาก (เพราะไม่มีเวลาไปชอปของใหญ่ๆ) เข้าซุปเปอร์จ่ายค่าขนม ซื้อของแล้วสบายใจ รู้สึกว่าของไม่แพงดี จ่ายคล่องเลยทีนี้

ต่อมาเป็นชานมมีไข่มุก.. นมเข้มข้นดีนะ จริงๆเค้ามีให้สั่งเยอะเชียวแต่..เวลาน้อยๆอย่างชู่ว์ขอเน้นเบสิกๆ (สั่งไม่เป็นก็บอกเค้าไป 555)

หงโขว่สเตเดี้ยม (เขียนเป็นไทยแล้วรู้สึกประหลาดมาก)

ของขายหน้างานเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คนเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ป้ายเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก ที่พูดนี่ชอบนะ 555

ไอเท็มฮิตน่าจะเป็นบรรดากระเป๋า ซึ่งไม่ได้ถ่ายรูปมา 555 ถือกันแทบจะทุกคนเลยทีเดียว อีกอย่างที่ฮิตมากกกกกกกกกกกกกก คือแทตทูปลอม เค้าเรียกอะไรอ่ะ ไอ้ที่แปะๆทาๆน้ำแล้วเหมือนรอยสัก หาที่ขายไม่เจอ เจอแต่แบบแปะบนตัวแล้ว.. จะเป็นคำอะไรไปได้นอกจากคำว่า Always keep the faith ส่วนใหญ่ก็จะแปะกันตรงตำแหน่งเดียวกับที่น้องสัก แต่บางคนแปะแขนแปะหน้าอะไรไป เสียดายหาไม่เจอ ไม่งั้นจะเหมามาเล่นซะหน่อย - -"

ส่วนนี่..แท่งไฟ อันใหญ่มากกกก เรียกกระบองคงเหมาะกว่า.. มันกีดขวางทัศนวิสัยในคอนอย่างแรงเลยนะนี่ 

เบรกมื้อกลางวันกันกับเสี่ยวหลงเปา

เริ่มเย็นแล้ว..คนเยอะเนอะ (จริงๆเยอะตั้งแต่มาถึง เยอะตลอดเวลา)

อ๊ะ..บงกุน

งุ้ยยยย มาน่ารักอะไรถึงเซี่ยงไฮ้ฮ้า~~

แล้วก็เกิดเหตุการณ์มิโรติกโรแมนติกยูริตามที่ได้เล่าไปเอนทรี่ย์ก่อน กว่าจะได้บัตรอันนี้มาครอบครอง โฮกกกกก เพราะว่าเกิดการผิดพลาดทางเทคนิค ราคาเลยอัพมาเกือบสองเท่าทีเดียวเชียว.. ซึ่งเทียบที่นั่งที่บีได้ กับบัตรเซินเจิ้นที่ได้ข่าวตอนนี้ ก็เรียกว่าโอเคอยู่นะ 

ป้ายในสนาม เยอะมาก ใหญ่อลัง (อย่างป้ายนี้น่าจะเอาคนไปนอนเรียงได้ซักยี่สิบ)

อันบนนั่นบ้านยูเค้า..งุงิ ส่วนอันนี้ต้องแปะ ไม่งั้นเดี๋ยวโดนเชือดทีหลัง

อันนี้ก็เพื่อน โฮกกกกกกกก

จะบอกว่า การถ่ายรูป การลงเครดิต การทำเวบ.. ทำให้ได้เจอและรู้จักคนที่ทำอะไรเหมือนๆกัน มันเลยไม่แปลกที่จะรู้จักกันได้ ไม่ทำเวบ ไม่ถ่ายรูป ไม่ทำอะไรเค้าก็รู้จักกันได้เหมือนกัน เพราะงั้นการที่บีจะรู้จักหรือมีคนรู้จักมันก็ไม่แปลกอะไรนะ ลองมาวิ่งชนกันบ่อยๆเห็นหน้ากันบ่อยๆมันก็ต้องได้คุยกันซักวันอ่ะแหละ ไม่เข้าใจว่ามันประหลาดตรงไหน

เอาเครดิตมาเซนเซอร์หน้าแฟน 55

ไฟตอนโซโลของแจจุง

ของน้องมินสีม่วงๆ ถ่ายออกมาสีดูขาวๆไปหน่อย แหะๆ

 ของพี่หมีสีเหลือง

ส่วนของน้องเซียกับพี่มิก เนื่องจากว่าโซโล่ของสองคนนี้มีจังหวะประชิด ตาเลยไปอยู่ที่น้องอย่างเดียว ไม่ได้รู้อีเวนท์โปรเจคอะไรกับเค้า ^^"

เก็บตกรูปในคอนที่แปะไปแล้วบ้าง ไม่ได้แปะบ้างอีกนิด ^^

รูปนี้ชอบชื่อน้องมินข้างหลัง ที่เซี่ยงไฮ้แฟนน้องมินเยอะนะ ป้ายเยอะมากกกกก ของอะไรเกี่ยวกับน้องมินก็เยอะ น่ารักด้วย (ยังคิดถึงผ้าขนหนูของน้องมิน ไม่ทันได้ซื้อ ㅠㅠ น่ารักมากกกก) ถ้ามีเวลาอยากกวาดลงกระเป๋าให้หมด

 รูปเดียวกับบีจีเลย เผื่อหลังจากนี้เปลี่ยนบีจี เลยทำแปะไว้ซะหน่อย แฮ่ๆ

บล็อกเล็กเนอะ แปะรูปใหญ่ๆเดี๋ยวเละอีก (แก้โค้ดก็ไม่ค่อยเป็น)

พี่มิก~

แจจุงกับไฟเขียวๆ

 Wrong Number

ช็อตยิงปืนนี่

ตอนดูก็เหมือนลืมไปแล้วว่าจะหันจะอะไรทางไหน ลุ้นไปหมดว่าจะได้มุมทางเรามั้ย

แล้วพอหันมาได้องศาอย่างนี้ โฮ~~~~~ดีใจ ได้มีรูปนี้เป็นของตัวเองซะที

ดีใจจริงๆนะ ㅠㅠ กดชัตเตอร์มือไม้สั่น

ยุนโฮ~

 รูปนี้ก็ดีใจนะ..ที่ได้มีเป็นของตัวเอง ^^"

เฮ้อ..ยุนโฮเอ๊ย

รักจะแย่แล้วน้องพี่ ><~~

บรรยากาศกันต่อ

ปรากฏการณ์มิดอโย (วันนั้นแอบใส่เสื้อ HOPE ด้วย ><~)

ยืนบนเก้าอี้กันอย่างนี้ หายนะดีๆนี่เอง

ออกมาคนล้านแปด ไม่น่าเชื่อว่าจะหากันเจอ

ตอนกลางคืนไฟสวยดี

พยายามเที่ยว กร๊ากกกก เดี๋ยวหาว่ามาไม่ถึงเซี่ยงไฮ้ ต้องตะกายไปหน่อย ไฟก็ปิดแล้วอีก ..ไว้คราวหน้ามาเที่ยวใหม่น้า

มื้อดึก..อิชู่ว์ก็พยายามจะหาอะไรแปลกหูแปลกตากิน ..ได้ข้าวเหนี่ยวสอดไส้อะไรก็ไม่รู้ทอด.. หวานๆหน่อย กรอบๆมันๆ 

ที่สนามบิน คนเยอะมากกก ชอบตอนวิ่งวุ่นวายไปมา ได้ยินเสียงตุบตับๆๆๆๆ ปกติที่อินชอนก็วิ่งบ่อยนะ แต่อย่างที่บอก อันนี้คนเยอะมากกก วิ่งเป็นหมู่คณะ เสียงวิ่งดังดี ทำเอาคนธรรมดาแตกตื่นกันไปหมด 

ด้านนอกตรงที่ลงรถ

ข้างในที่รออยู่อีกเพียบ

ชะแว้บบบบ กลับมาเกาหลี พามากินของหวานต่อ

เป็นร้านกาแฟ แต่วาฟเฟิลอร่อยนะ

มีกาแฟให้เลือกเยอะเกิน ..เลือกไม่เป็นหรอก - -"

วาฟเฟิลช็อกโกแล็ต.. ขมเข้มข้น..แต่ก็หวานเย็นด้วยรสไอติมวานิลลา.. ลงตัวมากกก

 อันนี้เป็นรุ่นชาเขียว อร่อยไม่แพ้กัน

โต๊ะข้างๆสั่งผลไม้รวมมั้ง น่ากินมากกกก ไว้รอบหน้า

ต่อด้วยก๋วยเตี๋ยวที่เมียงดง.. เคยพามากินบ่อยแล้วมั้ย (บ่อยเปล่าไม่รู้แต่บีไปกินบ่อยมาก) ทั้งร้านมีเมนูหลักๆสามอย่าง คุกซู เน็งมยอน มันดู ใครมาเกาอยากให้ลองไปชิมนะ อร่อยแบบ..บอกกันไม่ได้ งื้อออ

แล้วก็ไปดูพี่เรน.. ที่เดียวกับที่น้องมาเล่นประจำแหละ.. ช่วงเวลาอย่างนี้นึกถึงคอนเสิร์ตอังกอร์คราวก่อน เป็นช่วงใบไม้ร่วงเหมือนกัน ..ตอนน้องเล่นเป็นช่วงปลายเดือนตุลา ใบไม้เปลี่ยนสีเยอะกว่านี้ อากาศเย็นกว่านี้

คิดถึงจังน้า

เฮ้อ~

ต่อกันที่ชุนชอน..ตอนไปดูบงกุนฮับ อย่างที่บอกในบอร์ดว่าเช้าๆอากาศที่โน่นหนาวจนพูดออกมาแล้วเป็นควัน ><~~~ ควันแรกของหนาวนี้เลยนะ

บนรถไฟ 

แถวสนามบอลที่น้องมาถ่ายทำ แต่อันนี้เป็นสนามเบสบอลแหละ 55

หาข้าวกินก่อน มาถึงเร็วเกิน ได้..เมกีจาบา เป็นเมอุนทัง.. แกงร้อนๆ..รสค่อนข้างเผ็ดหน่อย จริงๆมันเดือดปุดๆๆในหม้อเลย แต่นี่ตักแบ่งมาแล้ว

ถามลุงแถวนั้น เค้าว่า..ได้กินไอ้นี่เข้าไปก็ถือว่าโอเคแล้วนะสำหรับการมาชุนชอน (จริงๆคือแถวนั้นหาอย่างอื่นกินไม่ได้ เปิดอยู่ร้านเดียว)

ที่สเตเดี้ยม พี่สาวที่เคยช่วยเรื่องบัตรคอนที่เซี่ยงไฮ้เค้าจัดบุฟเฟ่ต์เลี้ยงน้องและทีมงาน รูปที่น้องนั่งกินก็จากตรงนี้แหละ กินกันโล่งๆโจ้งๆ ยุนโฮก็น่าร้ากกกกก ตอนกินก็เคี้ยวตุ้ยๆๆ คุยไปยิ้มไป ตาก็หยี อ๊ากกกกก กินเสร็จทำท่าอยากเติมอีก แต่สงสัยเขิน ><~

อันนี้ถ่ายตอนกินเสร็จแล้ว เจ้าตัวอยู่บนรถนั่นแล

วันนี้บรรยากาศเหมือนตามมาดูเอง ไม่ได้มีใครบอกหรือเชิญให้มา กร๊ากกก ไม่ได้มีทักทายอะไรนะ ที่น่ารักก็น่ารักโดยธรรมชาติของยุนโฮนั่นแหละ (ยิ้มเล่นหัวเราะคุยกับทีมงานอะไรประมาณนั้น) ยังคิดเลยเนี่ย ว่ายุนโฮรู้รึเปล่า ว่านี่เป็น Open shooting นะ เค้าประกาศให้มาไม่ได้มากันเอง จริงๆแฟนก็แอบน้อยใจอยากให้ยุนโฮทักทายนะ ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันตอนถ่ายเสร็จ ..(บีด้วย) "ยังไม่ได้ทักทายกันเลยนะยุนโฮ~~~" แต่ทุกคนก็แฮปปี้นะ เพราะอย่างที่บอก ตอนทำงานยุนโฮน่ารัก รูปที่ถ่ายมานี่เป็นรูปที่กำลังหัวเราะหรือยิ้มเยอะมากกกก

พอดูน้องเสร็จ ซื้อตั๋วรถกลับได้ ก็มากินข้าวรอเวลา แล้วเราก็ได้กินทักคาลบิที่ชุนชอน ฮิ้ววว อร่อยมากกกก รสจัดจ้านสุดๆ โฮกกกกก

สุกแล้วเป็นงี้ เข้าเนื้อออออ

ต่อด้วยการไปกินบุฟเฟ่ต์แถวเมียงดง ..Todai ก็โอเคนะไม่แพงมากด้วย อยู่บนห้างเปิดใหม่ชื่อ Noon square ชั้น 7 ตอนกลางวันไม่มีปูนะ.. อดเลย เป็นที่ที่เหมาะกับการไปนั่งฆ่าเวลามากกก อาหารโอเคอย่างที่บอก แบ่งแค่บุฟเฟ่ต์กลางวันกับเย็น กลางวันนี่นั่งได้ยันสี่โมงเย็น ส่วนกลางคืนจำไม่ได้ แต่จะสตาร์ทตั้งแต่สี่โมงเย็นฮับ เมนูแนะนำจากบี ไก่คลุกซอสที่โรยด้วยอะไรคล้ายๆถั่ว กับเคอร์รี่บวกแผ่นแป้ง (เค้าเีรียกว่าอะไรจำไม่ได้) อร่อยดี กินซะเยอะเลย

ขนมชิ้นเล็กๆน่ารักดี รสชาติก็โอเค.. โอเคในที่นี้ก็..อร่อยแต่ก็ไม่ได้อร่อยตาโต อร่อยดีอย่างนั้นน่ะ

ตกเย็นวันนั้นไปต่อที่ Star avenue อยู่ที่ Lotte Jamsil ฮัย ใครไป Lotte World ก็แว้บๆไปดูซะหน่อยน่าจะดี อยู่ชั้นล่าง

อันนี้เป็นโซนดูฟรี

 ^^

แอบไปทาบมือยุนโฮ.. น้องมือเล็กหรือว่าบีมือใหญ่ไม่แน่ใจแฮะ (หรือนิ้วชู่ว์ยาว เง้อออ)

เล็บแม่คุณ - -"

 โซนเสียเงิน..หมื่นนึงแหนะ ก็มีอะไรให้เล่นขำๆนะ อย่างพากย์หนัง ร้องเพลง ถ่ายรูปคู่สแตนด์ แต่งตัวชุดเกาหลี เข้าฉากในหนัง (พวกถ่ายรูปแต่งตัวนี่ถ้าจะทำต้องเสียเงินเพิ่ม)

อันนี้ส่งข้อความถึงน้อง อี-แฟนเลตเตอร์

ถ้าใครอยากประหยัดงบ..ไม่ต้องเข้าไปหรอก ..หมื่นนึงเนี่ย - -" (แต่เข้าไปมันก็ได้รู้นะ ว่าอ่อ..เป็นงี้นี่เอง 555) แต่ถ้าไปกันเยอะๆน่าจะสนุก นี่ไปกันสามคนก็หน้าบางนิดหน่อย

ดารานักร้องเยอะอยู่

แล้วก็..ด้วยว่าหนึ่งในคณะที่ไปมีแฟนของคิมฮยอนจุง เลยไปเที่ยวสถานที่ถ่ายทำเอฟโฟร์กันนิดหน่อย ไปไม่ยากนะโรงเรียนชินฮวา(หรืออะไรซักอย่างตามชื่อในเรื่อง) นั่งรถจากโซลแค่ชั่วโมงกว่าๆเอง (นั่งจากสถานีฮับจองออกทางออกสอง บัสเบอร์ 2200 ไปลงปาจูยองออมาอึลอิบกุ)

ส่วนอีกคนก็ชอบเอสเจ.. โอเค ทริปนี้ลงตัว ชู่ว์ก็..ทันดูเอฟโฟร์นิดหน่อย เอสเจคลิป English Village นั่นก็พอผ่านตา แต่อินสู้สองคนที่ไปด้วยไม่ได้

เงียบไปนิด กึ่งๆร้าง

ตรงนี้เหมือนจันดีเคยวิ่งมาหลบ (ตอนพระเอกจะให้คนพาตัวไปบ้าน)

ก็สวยดีนะ เพลินดี

แต่เป็นวันที่ไม่ค่อยมีอารมณ์จะถ่ายรูปเท่าไหร่ เหนื่อยอย่างอื่นมา

บรรยากาศเย็นๆ 

พระอาทิตย์ใกล้ตก

เตรียมย้ายที่

เดินกันไม่นานแค่ชั่วโมงกว่าๆก็ทั่วฮับ แต่ถ้าใครอยากซึมซับหรือว่าหามุมสวยๆถ่ายรูป อาจจะใช้เวลามากกว่านี้หน่อย

สองสาวที่หอบหิ้วของข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากไทย

ไปต่อที่อื่นกัน

แล้วก็ไป Provence ต่อจากตรงนี้ก็นั่งรถบัสที่นั่งกลับโซล แต่ว่าลงป้ายซองดงซากอรี จะรอรถเมล์คันเล็กๆเพื่อไปต่อก็ได้ หรือว่าจะเดินก็ได้ฮับ เดินใช้เวลาประมาณสิบนาทีนิดหน่อย

 ถึงแล้ววว พึโรบังซึ

เป็นเหมือนหมู่บ้านที่เค้าสร้างให้มันเป็นบรรยากาศแบบพึโรบังซึ

ที่นี่ก็เหมือนกัน ถ้าใครมีอารมณ์จะถ่ายรูป (ซึ่งบีไม่มีในวันนั้นตามที่บอก) น่าจะอยู่ได้นานถึงนานมากก ถึงจะเป็นที่ที่ไม่กว้างเท่าไหร่ เดินซักสิบยี่สิบนาทีก็ทั่วแล้วมั้ง แต่มันมีมุมน่ารักๆเยอะมากกกก อีกอย่างที่นี่เหมาะกับคนที่อยากเห็นอะไรที่ให้อารมณ์เกาหลีงุงิน่ารัก 

มีร้านกาแฟ ร้านเค้ก ร้านอาหาร แต่ล่ะร้านก็แต่งได้น่ารักง่ะ

บ้านๆ ไม้ๆ แต่ล่ะอันมีคานเปลือยให้เห็น สีก็จุ๊กจิ๊กน่ารัก

น่ากินดีเนอะ

คานยังสีชมพูเลย มองส่องเข้าไป

ถ่ายแบบคนขี้เกียจ เง้อออ

หมู่บ้านเล็กๆ

อยากให้เห็นดีเทลเยอะๆนะ เพราะเค้าทำน่ารักจริงๆ แต่แบบ..คนถ่ายมันขี้เกียจ ทำรูปด้วยความหงุดหงิด หารูปโดนๆไม่ได้

แถมวันนั้นแต่งตัวไม่น่ารัก T^T (ซึ่งเป็นเรื่องปกติของชีวิตประจำวัน 555) คือถ้ารู้ว่าจะมาเที่ยวที่น่ารักๆจะแต่งตัวให้เข้ากับบรรยากาศซะหน่อย โพสต์ท่าถ่ายรูปไรงี้ งื้อๆๆๆๆ

ไม่ว่าร้านอะไรก็ต้องมาคอนเซ็ปต์เดียวกัน 

น่านั่งนะ แต่ว่ามันเริ่มมืดแล้ว

ถ้ามีเวลาเข้าทุกร้านคงดี 

อันนี้ร้านแนวอโรมา

น่ารักอ่ะ ชอบบบ 

ถ้าเวียนหัวที่เกาหลี อยากดมยาดมขึ้นมา..ต้องมาซื้อถึงปาจูมั้ยนี่

จริงๆมีมุมน่ารักๆเยอะอย่างที่บอก แต่นะ..หมดแค่นี้แหละบี

  ตรงที่ไปทั้งสองที่อยู่ใกล้ๆที่ถ่ายทำฉากฟุตบอลที่ยุนโฮมาถ่ายบ่อยๆ

ปาจูเดียวกันนี่แหละ  ><~

มีแอบไปตาม SS501 เป็นเพื่อนชาวบ้านนิดหน่อย จองมินน่ารักดีอ่ะ ท่าเดินได้ใจมากกกกก แต่จบวันนั้นแอบกรี๊ดฮยองจุนนิดหน่อย ตอนเดินเข้าบ้านไม่ไหวแล้ว กรีดร้องงงง

มื้อเย็นที่ผ่านมา เนื่องด้วยว่าสิ่งที่ทำให้เครียดมาหลายเพลาสำเร็จเสร็จสิ้น เลยไปปลดปล่อยที่ Todai อีกที จริงๆคือจะกินปูให้ได้ 555 แต่ถ้าอยากเน้นปู แนะให้ไปที่โรงแรม The Shilla (ห้องอาหารชื่อสกาย..ซัมติง) แพงกว่าอีกประมาณสองหมื่นกว่าวอน แต่ขานั้นนี่ปูถึงใจมากๆ

 ปิดด้วยบงกุน ณ ชุนชอน.. ชอบรูปนี้ ><~ (รูปอื่นๆที่อีเวนท์เน้อ)

สู้ v(^o^)v

พีเอสสึ..

- ยาวสะใจ โฮะ~

- เอสโอพีทำเราคิดได้ T^T

- ได้รับแรงบันดาลใจชื่อเอนทรี่ย์มาจากไอดอลในดวงใจอีกคน (แปลว่ามีไอดอลในดวงใจเยอะ555)  อยากรู้จักไอดอลอีกคนของชู่ว์..ก็จิ้ม Matt นะ ^^ (ว่าแต่กล้าเนอะ มีการเอาชื่อตัวขึ้นเป็นชื่อเอนทรี่ย์ด้วย -"-)

- ตอนนี้กำลังจะย้ายบ้านล่ะ เพื่อนชวนไปอยู่ด้วยกัน ยู..เราขอโทษนะ กร๊ากกกกกก บีอยู่คนเดียวมานานจนรู้สึกว่า..การอยู่กับคนอื่นเป็นเรื่องไม่ธรรมชาติไหร่ 55 แต่เพื่อนชวนไปอยู่ด้วยหลายทีแล้ว ลองซะหน่อยแล้วกัน จริงๆมีคนอยู่ด้วยก็ดีนะ นึกถึงเวลาไม่สบาย..อยู่คนเดียวโดดเดี่ยวที่เกาหลีอย่างนี้มันก็แย่เหมือนกันนะ มีแรงแค่ลุกไปกินยา ถ้าไม่มียาก็นอนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวหายเอง (เถื่อนได้อีกชู่ว์) จริงๆจะเรียกว่า..มีอารมณ์เหงาๆบ้างก็ได้มั้ง.. ไว้อยู่ด้วยกันไม่ได้ค่อยว่ากัน ^^"

- ใครจะไปชิมชอน (หรือเซินเจิ้นในภาษาเกาหลี) ก็ขอให้บัตรเรียบร้อยกันนะ ข่าวแพงๆเยอะเหลือเกิน เฮ้อ~

- แฟนมีตบิ๊กอีสต์ปีนี้..ชู่ว์ขอบาย.. อารมณ์ไม่ได้ฟระค่ะ - -" อยากตอบคอมเมนต์เอนทรี่ย์ที่แล้วด้วยว่า "เยสสสสส" บีก็เป็นอีกคนที่แบบ....ไม่รู้สิ ถึงบีจะดั้นด้นไปโตเกียวโดม ไปดูคอนโทโฮเกือบทุกปี (เว้นแค่ปีแรก ตอนนั้นเกิดไม่ทัน) ปีที่แล้วแฟนมีตก็ไป แต่..โทโฮกับทงบังไม่เหมือนกัน แทนกันไม่ได้ กร๊ากกก ไม่ใช่แล้ว  คือเรื่องนี้เป็นประเด็นละเอียดอ่อน.. พูดสั้นๆก็ไม่งาม พูดยาวๆก็เดี๋ยวไม่สวย และเหมือนเคยพูดไปบ้างแล้ว มันก็เป็นความรู้สึกส่วนบุคคลน่ะนะ เอาเป็นว่า..แค่นี้ดีกว่า เอนทรี่ย์นี้แค่นี้ก็ยาวจะแย่แล้ว - -"

- จริงๆไม่สบายอยู่ล่ะ โฮ~~~~~ คิดถึงบ้าน

- เหมือนบล็อกจะไม่ถูกกับไออี.. หน้าตาแปลก ㅠ ㅠ

20091022 :  7.09 pm GMT+9 // Clear,17^oC

จูบกันไปแล้วเมื่อคืน~~~

ดูแล้วรู้สึกอะไรกันบ้างมั้ย เง้ออออออ

ว่าแต่...เทคเดียวแน่นะ (กร๊ากกกก)

เป็นคิสซีนที่...ดูแล้วมันเขินๆบอกไม่ถูก ><~~~

เหมือนได้เห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็น หายใจไม่ทั่วท้องนิดๆ

แล้วก็...ปากห้อยเชียวนะเรา >/////<

ไว้รอดูคืนนี้อีกที..ทำเป็นเริงร่า เจอของคืนนี้เข้าไปอาจจะจอด TT-TT

วันนี้ไปทำธุรกรรมทางการเงินมา.. มีต้องใช้หมายเลขบัตรประชาชนนิดหน่อย แล้วคนที่ติดต่อด้วยเป็นคนจีน ..อย่างไทยเราเนี่ยเลขที่บนบัตรประชาชนมี 13 ตัวใช่มั้ย เกาหลีปกติมี 7+6 (ก็ 13 เหมือนกัน) แล้วถ้าประเทศที่มีประชากรเยอะสุดๆอย่างจีนล่ะ คิดว่าจะมีกี่ตัว

ลองทายมั้ย..

ระหว่างทายเอารูปมาคั่นคำตอบดีกว่า 555

ที่บอกไว้ว่าอารมณ์เขียวๆ พอมาส่องดู.. มันก็ไม่หญ้านี่ แต่มันเขียวจริงนะ >//<

ของตัวเองม้วนอยู่อ่ะ ตอนอัพบล็อกก็ไม่ได้ดู รูปนี้แหละ

พอดีว่าไปเอาซีดีที่ร้านมาเลยแวะถ่ายรูปโปสเตอร์ซะหน่อย..อ่า..ลืมถ่ายบงกุน โฮกกกก T^T

พักนี้ข้องเกี่ยวกันบ่อย แต่บีไม่ได้นอกใจนะๆๆๆ (แก้ข่าวก่อน กร๊ากกก) นี่ก็ไม่มีของบีซักกะแผ่น ของเพื่อนทั้งน้านนนน 

For my friend (NOT MINE!!!!!)

 ใครจะไปกล้านอกใจพ่อคนนี้ ><~~

 ตอนเห็นตกใจหมดเลย เลี้ยวเข้าแผงแทบไม่ทัน

ไซส์เท่าแท็บลอยด์ (เท่าสตาร์ซอกเกอร์บ้านเรา) ราคาถูกโคดดดดดด สามร้อยวอนเอง อ๊ากกก สิบบาทได้มั้ง แต่ว่ากระดาษดูจะดีกว่าสตาร์ซอกเกอร์เยอะ เนื้อกระดาษพอๆกับนิตยสารบางเล่มที่นี่เลยนะ (แปลว่านิตยสารกระดาษห่วย)  วาวๆมันๆหน่อย ไม่เหม็นหมึกด้วย

แต่เพิ่งซื้อมาเล่มเดียวเองอ่ะ เพราะว่าซื้อตอนกำลังจะไปธุระ จะมามัวถือหลายเล่มไม่ได้ ตอนกลับบ้านว่าจะซื้อตรงแผงแถวๆบ้านเพิ่มซะหน่อย ไม่มีซะงั้น ไม่รู้ว่ายังไม่มาหรือหมด (ลืมถามอีก)

หกหน้าเต็มๆ (บวกปกอีกเป็นเจ็ด) รูปก็เยอะโอเคอยู่ เยี่ยม!!

เจอคราวหน้าว่าจะซื้อซักสามพันวอน >///<~~~

เฉลย.. (เปลี่ยนโหมดกระทันหัน)

18 ตัว

ก็เหมือนไม่เยอะกว่ามากมั้ย แต่ตอนเขียนนี่งงเลยอ่ะ แล้วก็ตั้งแต่ตอนไปจีนแล้ว โทรหาเพื่อนแต่ล่ะทีงงมากกกกกกก ไม่รู้กดเลขซ้ำไปบ้างรึเปล่า เลขมือถือมีมากกว่าไทยแค่สองหลักนะ แต่..สงสัยเพราะต้องกด 001 ต้องกดรหัสประเทศด้วย เลยมรึนหนัก