Behind the Scene (and the Dream)
posted on 24 Aug 2009 00:40 by chubee in Journey20090824 : 1.04 am GMT+9 // Partly Cloudy, 24oC
ไม่ต้องตกใจ..ไม่ได้เข้าผิดบล็อก ^^"
ให้ทายว่าบีคนไหน อิอิ
ก่อนเข้าเรื่องยุนโฮ.. ขอเข้าอารมณ์คิดถึงเพื่อนก่อน
สมัยเรียนอยู่มหาลัย.. ถ้าถามว่าบีมีเพื่อนกี่คน..อืม..ก็ไม่ได้มีเยอะมากมายหรอกนะ แต่จะมีสองคนที่บีนึกถึงขึ้นมาก่อนใคร จนถึงตอนนี้บีก็ยังนึกถึงสองคนนี้ก่อนใครอยู่ดีแหละ อาจจะเป็นเพราะ..สองคนนี้เป็นคนที่บีสนิท..ในช่วงเวลาที่บีเป็นตัวของตัวเอง อืม..ในขั้นจัดล่ะมั้ง เป็นสองคนที่รู้จักบีดีกว่าใคร.. เข้าใจบีในแบบที่บีก็ไม่แน่ใจว่าสองคนนี้เข้าใจบีได้ยังไง แต่บีเชื่อว่า..มิ้งค์กับเขนเข้าใจ หรือถ้าไม่เข้าใจ..อย่างน้อยก็รับกับความเป็นบีได้ 555
บีไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพื่อนที่ดี บีหายหัวประจำทุกซัมเมอร์ (เพราะบีไม่เคยลงเรียนซัมเมอร์) หายไปสองเดือนกว่าโผล่มาอีกทีตอนจะเปิดเทอม.. บีไม่คุยโทรศัพท์เจ๊าะแจ๊ะ..บีคุยกับสองคนนี้ตอนที่อยู่ด้วยกันซะมาก (แต่สองคนนั้นเค้าคุยกันนะ คุยในกรณีนี้หมายถึงเมาท์นู่นนี่ตามประสาสาวๆพึงจะทำ) วันหยุดนานๆจะไปเที่ยวด้วยกัน (แต่สองคนนั้นเค้าออกไปด้วยกันบ่อยหน่อย) เป็นเพราะบีขี้เกียจอ่ะ..บีชอบอยู่บ้านมากกว่า ..จริงๆต้องบอกว่าบีชอบอยู่กับตัวเองมากกว่า.. ไม่รู้สองคนนั้นทนบีได้ยังไง
ตอนนี้มิ้งค์อยู่อังกฤษ เขนอยู่เมกา ส่วนบีอยู่เกาหลี
ล่าสุดที่เจอกันครบสามคน คือเดือนมีนาปีที่แล้วที่เกาหลี (สองคนนั้นเค้ามาเที่ยว) ..เจอมิ้งค์ล่าสุดหน้าคอน SMTOWN'08 IN BANGKOK(หลังคอนเดือนกว่ามิงค์ก็ไปเรียนต่อ) เจอเขนล่าสุดหน้าคอน MIROTIC IN BANGKOK (หลังคอนเดือนกว่าเขนก็ไปเรียนต่อ) ที่ไทย..ว่างเปล่าไม่เหลือใคร
ดูดีๆสถานที่ที่เจอกันล่าสุดนี่..บ่งบอกอะไรเหมือนกันนะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก ปกติก็ไม่ได้เมาท์เก่งด้วยอ่ะ
ยิ่งในเวลาอย่างนี้..เวลาที่มีคนมากมายเข้ามาในชีวิต มันทำให้..ชั้นคิดถึงพวกแกว่ะ T^T
..............
ก่อนเข้าเรื่องยุนโฮ..ขออีกเรื่อง
เข้าใจว่าคนอ่านใหม่ๆเยอะ..
และบีก็ไม่ได้หวังให้ทุกคนย้อนกลับไปอ่านทุกเอนทรี่ย์ที่บีเขียน..เพื่อว่าจะได้รู้จักบีหรือว่าเข้าใจบี
เพราะหลายๆคนมาอ่านก็ไม่ได้อยากจะรู้จักกันเป็นการส่วนตัว
เขียนก็เยอะแยะย้อนอ่านหมดคงตายก่อน (แต่ได้ยินว่ามีคนทำนะ..แอบนับถือมากกกที่ย้อนไปอ่านกันขนาดนั้น จริงๆอายอยู่ -///-) เพราะ
งั้นบีเอง..ปกติก็ไม่ได้สนใจว่าใครจะคิด..หรือว่ามองบียังไงอยู่แล้วเหมือนกัน
เขียนไปอย่างที่อยาก..พยายามรักษาคอนเซปต์และจุดประสงค์ของการทำบล็อกนี้ไว้อย่างเหนียวแน่น..อะไรอย่างนั้นน่ะฮับ
แต่บางที..มันก็มีบ้างในบางอารมณ์อ่ะ ได้ยินเข้าหู..อ่านเจอ..ไรงี้
ดีเนอะ..บ้านรวย เป็นคนรวยนี่ดีจัง เพราะบ้านรวยเลยทำได้..บลาๆๆ
รวยแปลว่าอะไร.. มีเท่าไหร่ถึงจะเรียกว่ารวยได้?? อยากจะรู้เหมือนกัน
ขอพูดอีกครั้ง..เพราะเหมือนจะเคยพูดไปหลายครั้ง (ขออภัยถ้าทำให้รำคาญ) บียืนอยู่ตรงนี้ ทำทุกสิ่งทุกอย่างอย่างในตอนนี้.. แน่นอนบางทีมันอาจจะมากไป บ้าเกินไป คิดน้อยเกินไป ดูไร้สติเกินไป จ่ายมากเกินไป
แต่ทุกอย่าง.. บีก็ทำด้วยตัวบีเอง (ซึ่งเป็นความภาคภูมิใจน้อยๆของชีวิต) ช่วยมองเห็นถึงความพยายามของคนอื่นนิด ต่อให้ตอนนี้บ้านรวยก็ไม่ได้เกี่ยวกับที่บ้าน (แต่จริงๆบ้านไม่รวยอ่ะ ฐานะปานกลางหนี้ก็เยอะ เง้ออออ) ไม่ได้แบมือขอเงินพ่อแม่มาปีกว่าๆแล้ว จริงๆตั้งแต่เรียนจบพอหางานได้ก็ไม่ได้ขอแล้ว (ใช้ชีวิตทำงานได้หนึ่งปีก่อนมาเกาหลี) มาใช้เงินพ่อแม่อีกครั้งประมาณช่วงแรกๆที่มาอยู่เกาหลีใหม่ๆ พอจับทางได้ก็หาเองและไม่ขออีกเลย
(แถมส่งเงินไปให้อีก..อ่า..การส่งเงินไม่กี่พันต่อเดือนไปให้ที่บ้านนี่..พอจะเข้าข่ายลูกที่ดีได้บ้างมั้ยน้อ
แต่การส่งเงินไปมันก็มีจุดประสงค์แฝงไว้อีก เคยพูดไปแล้ว)
ตั้งแต่ไหนแต่ไรไม่เคยขอเงินพ่อแม่มาใช้อะไรเพื่อการนี้.. จะบิน (ซึ่งเริ่มบินไปดูผู้ชายที่ไต้หวัน ฮ่องกง สิงค์โปร์ตั้งแต่อายุยี่สิบ เรียนอยู่ปีสาม) จะดูคอนเสิร์ต (ตอนนั้นตั๋วสองรอบราคารวมแล้วหมื่นกว่า) จะซื้อของแพงๆนี่..สมัยเรียน..ตอนหาเงินเองไม่ได้ก็เก็บเอาจากค่าขนมตลอด (พอดีที่บ้านให้เป็นรายเดือนบวกกับมีให้พิเศษบ้างตามเทศกาลเลยพอจะดูเป็นก้อนให้พอกักเก็บกับเค้าหน่อย) จะไปเที่ยวต้องเก็บเงินเอง มือถือต้องซื้อเอง (เลยซื้อได้แต่รุ่นธรรมดาฟังชั่นมีแค่พอน่ารัก) ทีวีต้องซื้อเอง (มีปัญญาสอยได้แค่จอแบน 21") คอมต้องซื้อเอง (ตอนนั้นอ่านหนังสือประกอบคอมจนหัวจะแตก) เครื่องเล่นดีวีดีก็ต้องซื้อเอง นอกเหนือจากอุปกรณ์การเรียนต้องซื้อเองทุกอย่าง บางอย่างรอเก็บไม่ไหวก็ยืมการ์ดพี่ไปรูด..ตามผ่อนกันไปอีกหลายเดือน (แต่ขอศูนย์เปอร์เซนต์นะ ต้องเลือกเงื่อนไขดีๆ)
บางทีเคยคิดเหมือนกันว่าทำไมเราไม่ขอจากพ่อแม่ เอ่ยปากไปน่าจะขอได้..แต่เผอิญว่าพี่ชายบี (บีเป็นน้องสาวคนเล็ก)
เค้าทำระบบกันมาอย่างนี้.. อยากได้อะไรต้องเก็บต้องหาเอง
ไอ้เราจะไปแตกแถว..เอะอะอยากได้แล้วสักแต่ขอๆๆมันทำไม่ได้..ผิดธรรมเนียม
..เลยลำบากแต่เล็กแต่น้อย (แล้วดันอยากซื้อโน่นซื้อนี่ตลอด..เวรกรรมจริงๆ) ตอนที่เด็กมากๆ..แล้วความสามารถในการทำด้วยตัวเองมันอยู่ในระดับจำกัดจริงๆก็มีนะ
อย่างคอนเสิร์ต Westlife ตอนนั้นเรียนม.อะไรไม่รู้
..เค้าอุตส่าห์มาถึงไทยแต่ไปดูไม่ได้นี่..เป็นอะไรที่เสียใจมาก
ร้องไห้เป็นบ้าอยู่หลายวัน
ส่วนคนที่บ้านรวยแล้วทำอะไรคล้ายๆ
อย่างที่บีทำ..คนแบบนั้นก็มีอยู่จริง ไม่ได้ว่าเค้าไม่ดี
บ้านเค้ามีเงินก็ทำไป
แต่บ้านบีไม่ได้รวยอะไร..บีทำอย่างเค้าไม่ได้.. ต้องหาเอง
ที่พูดขึ้นมา เพราะว่าเวลาได้ยินหรือว่าไปเจอพวก ดีเนอะ..บ้านรวย เป็นคนรวยนี่ดีจัง บลาๆๆ แล้วมันแบบ....มันเป็นอารมณ์แบบ.. อยากให้มองเห็นความพยายามของคนอื่นบ้าง ไม่แน่ว่าถ้าตัวคุณเอง..ลองพยายามดู..อาจจะได้ทำในสิ่งที่ต้องการก็ได้ แน่นอนว่าไม่จำเป็นต้องหมายถึงการตามนักร้อง!!! ไม่ว่าจะเป็นอะไร ลองมองดูว่าคุณพยายามพอรึยัง ทุ่มให้มันแค่ไหน เทความพยายามหรือใส่ใจไปให้เต็มที่รึยัง กล้าที่จะทำมันมากพอมั้ย พร้อมจะเสียอะไรให้มันเท่าไหร่ หรือกระทั่งความเสี่ยงที่จะใช้ชีวิตไปกับมัน ไม่ใช่มองแค่ว่า..อืม..ชู่ว์บีนี่บ้านรวย..มองมันเป็นความโชคดีทีเกิดมารวย แล้วจบไป (ซึ่งเน้นอีกทีว่าไม่ได้รวยฮับ) โดยที่คุณเองก็ยังอยู่ที่เดิมแล้วก็ เฮ้อ..บ้านรวยนี่ดีจัง
แต่หลายๆคน..ถึงจะพยายามแล้ว แต่ก็อาจจะยังไม่ได้ ซึ่งอันนี้บีว่าก็น่านับถืออยู่ดี เพราะบีเองก็ไม่ใช่ว่าจะได้ทุกอย่างที่ต้องการเหมือนกัน (อย่างตอนนี้บีก็อยากไปให้ไกลกว่านี้ แต่อะไรหลายๆอย่างทำให้บีมาได้เท่านี้..ซึ่งก็พอใจอยู่นะ ไว้จังหวะเหมาะๆค่อยขยับขยายอีกที) แต่เมื่อพยายามแล้ว..และมันไม่ได้ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่ามันไม่ได้จริงๆ ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง..หรือเสียดายโอกาสที่น่าจะมี ในเมื่อเราพยายามแล้วนี่
แต่บางคนอาจจะไม่ต้องพยายามก็รู้ว่าไม่ได้ เพราะการที่จะทำในสิ่งที่ต้องการมันขึ้นอยู่กับอะไรหลายๆอย่าง ปัจจัย ภาวะ ภาระ คนรอบตัว สถานะปัจจุบัน และอีกมากมาย.. มันเอื้อต่อการทำให้สิ่งที่เราหวังเป็นจริงได้ไม่เท่ากัน..
เน้นอีกทีว่าไม่ได้หมายถึงแค่การตามนักร้องดาราคนโปรด.. แต่หมายถึง "สิ่งที่ต้องการจะทำ" หรือจะเรียกว่า "ฝัน" ก็คงไม่ผิดเพี้ยนไปมาก
ส่วนบีเองก็ยอมรับว่าโชคดีอ่ะนะ
อย่างแรกคือที่บ้านเข้าใจ..และอย่างที่สองคือ..โชคดีที่พยายามแล้วพอจะตะกายได้บ้าง แน่นอนว่าฝันของบีไม่ใช่แค่การมาอยู่เกาหลีหรือการตามยุนโฮ..
การมาอยู่เกาหลี การได้เจอน้อง..สำหรับบี..
เป็นเส้นทางระหว่างความฝันตะหาก โชคดีจังที่มันมาบรรจบกัน (จะว่าไปก็โชคดีหลายเรื่องนะนี่ ><) แต่ก็นะ..ยังไม่ใช่ที่สุดของฝัน...ก้าวต่อไปคงลำบากขึ้นอีก อย่างไรก็ดีบีได้เตรียมก้าวเล็กๆไว้ให้ตัวเองบ้างแล้ว
..ในกรณีก้าวใหญ่ไปไม่ไหว..อย่างน้อยบีก็คงได้เที่ยวบ้างในอีกหลายๆที่
แล้วก็ว่าจะไปใช้ชีวิตที่จีนซักหกเดือนหรือหนึ่งปีล่ะนะ (ใครอ่านแล้วงงต้องขออภัย เรื่องของความฝันพูดบ่อยๆแล้วจะเหม็นเบื่อได้ แต่เคยเขียนไว้ในเอนทรี่ย์เก่าเก็บแล้วเช่นกัน)
จริงๆเรื่องอย่างนี้พูดไป..ก็ยากอ่ะ ทุกครั้งที่พูดก็ไม่รู้ว่าจะพูดไปให้ได้อะไรเหมือนกัน เพราะคนที่ไม่เข้าใจหรือมองในแง่ง่ายๆก็ยังมีอยู่ดี เพราะงั้น..เดี๋ยวจะดองเอนทรี่ย์นี้ไว้นานๆนะ จะได้อ่านทั่วๆกัน กร๊ากกกก (หาเรื่องไม่อัพซะงั้น 555)
เอาเป็นว่าจริงๆ..ที่เขียนซะยืดยาวเนี่ย...บีก็แฝงความปรารถนาดีไว้เล็กๆนะ ถ้ามองเห็นกันบ้างก็คงดี (อาจจะเป็นการเขียนที่เรียกร้องมากเกินไป - -" )
.............................
จริงๆเอนทรี่ย์นี้ว่าจะอัพหลังน้องกลับเกาก่อน (ซึ่งตอนนี้ไฟล์ทไหนไม่มีคนเชคให้..ทุกคนเดาไปในทางเดียวกันหมด เดาแล้วไม่เชคเจริญแท้ จะเจอมั้ย - -")
เพราะว่ายังไงก็ต้องมาอัพรูปน้องที่สนามบินเก็บไว้ในบล็อกอยู่ดี
แต่ขี้เกียจรอแล้ว กร๊ากกก เดี๋ยวจะหลายเรื่องเกิน..งงอีก
จับฉ่ายได้ทุกเอนทรี่ย์ เพราะงั้นเลยจะอัพรูปที่เคยถ่ายแทนแล้วกันเนอะ
แบบว่าคลิปนั้นของรายการข่าวบันเทิง MBC ก็เผยอะไรในละครออกมาเยอะแล้ว
ขอมาแปะด้วยคงไม่เป็นไร งุงิ (ถือเป็นการโฮกคลิปไปในตัว โฮกกกกกกกกกก)
แต่ก่อนไปขออัพเดท Evisu ก่อน เมื่อคืนวันเสาร์ไปเดินมาเปลี่ยนไปนิดนึงอย่างนี้
ขอยืมรูปเอนทรี่ย์ที่แล้วหน่อย
วันนี้ต้องไปทำธุระอีก...มาเพิ่มอีกแล้ววววววววว
แต่รีบอ่ะ..ต้องทำงาน..เลยไม่มีเวลาหามุมมาก อีกอย่างหุ่นเสื้อก็บังๆด้วยอ่ะ อยากไปจิกออก
งื้ออออยุนโฮ~~
>////<~~~
เด๋วต้องไปตามเก็บแมคกาซีนที่ไปลงโฆษณาไว้อีก วันนี้ไปช้า..ร้านหนังสือปิดก่อน
เอาล่ะเข้ารูปเบื้องหลังกันดีกว่า.. วันนี้เราจะมาว่ากันด้วยซีนนี้นะฮับ >.,<~~~
cap by withyoonho



พีเอสสึ..
- จากที่เมนต์ไว้ คือจริงๆชู่ว์มีอยู่สองแอคเคาท์สำหรับบล็อกและเพิ่งเปิดแอคเคาท์ใหม่ไปอีกหนึ่ง.. อ๊ากกกกก หรือจริงๆควรรวมทุกอย่างไว้ในแอคเคาท์เดียวแล้วจัดการโกโปรซะ .. T^T แต่ไม่ทันแล้วอ่ะ ทุกอย่างมันกระจัดกระจาย แอคเคาท์เยอะแล้วปวดหัว - -" แอคเคาท์นี้เพิ่งเปิดเมื่อตอนอัพเอนทรี่ย์ก่อน (แบบว่าไหวตัวทันว่ามันจะ exceed อีกแล้วเลยเปิด) ..มันจะอยู่รอดได้อีกนานมั้ยอ่ะ..หรือต้องงดแปะรูป ..อืม จะพยายามไม่มาบ่นอีกแล้วกันนะ ขอแค่ว่า DO NOT HOTLINK!!! T^T
- เสื้อที่ถามไว้..และที่เคยแปะถ้าตัวเดียวกันก็ 35000 KRW ประมาณพันบาทไทยฮับ
- รูปที่ถามไว้เป็นที่ถ่ายตอนวันที่ 13 นะ ที่ซุนแดกุกจิบ ณ ปาจู ลองจิ้มไปเทียบกับ Photo - Drama อันนี้ดูอีกทีก็ได้ฮับ (ทำเป็นขาวดำไว้แต่จริงๆน้องใส่เสื้อกล้ามสีเทา ฉากก็เป็นนั่งคุยกับโคอารา)
- ดีใจมีคนพบรักแท้ที่นี่.. 555 จริงๆแล้วเนี่ย แม่ไปดูดวงมาบอกว่าเดือนสิงหาบีจะเจอคู่.. นี่จะหมดเดือนแล้ว...ยังไม่เห็นวี่แวว T^T อยากเจอมั่ง (จะตู่ว่าเป็นบงกุนโอปป้าก็ไม่กล้า เง้ออออ)
- รูปนั้น..จะเอาไปเป็นข่าวทำไม ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ยังไงก็ขอบคุณที่เอาลิงค์มาฝากน้า
- พวก HOTLINK นี่..เป็นพวกหัดเล่นเนตรึไง ไม่เข้าใจมารยาทการสูบรูปจากชาวบ้านเรอะ งึ่ยยยยย ตามไปใน Soompi ก่อน (ว่าแต่ช้าไปมั้ย T-T) ขอบคุณที่รายงานฮับ ถ้าเจออีกคราวหน้าฝากงับหัวแทนเลยได้เปล่า ㅋㅋ
- ปกติปีที่ผ่านๆมาไม่เคยอยากดูเอเนชั่นเลย..ไม่ปลื้มกับยุนโฮในลุคโทโฮเท่าไหร่ (หนีบทีมงานเกาไปเซตผมให้หน่อยได้มั้ย - -") แต่ปีนี้หล่อกระชากใจและกระชากวัยมากกกกกก โฮกกกกกก ได้กลิ่นบงกุนโอปป้าตะหงิดๆงื้อออ~
원출처 : -일웹 블로그
후출처 : -poplez NEWS님, -DNBN , withyoonho
ปรับสีปรับไซส์นิดหน่อยบายชู่ว์บี กร๊ากกกไม่เกี่ยวแล้วววว
- ขอบคุณทุกคอมเมนต์ด้วยฮับ ตกหล่นอะไรไปขออภัย ^^"

เพราะอ่านตอนเอนทรี่ย์ทริปที่เกียวโตแล้วพี่บอกเรื่อง
ประตูที่วัดแล้วทำให้ตึกเลยแอบคิดว่ามันน่าจะตึกSMน่า
เคยแอบคิดไว้อยู่ว่าพี่บีน่าจะจบจากที่นี้
แล้วก้อจริงๆๆด้วย (หรือคนอื่นเค้ารู้กันหมดแล้วแล้วนางนี้เพิ่งรู้ แหะๆๆ) ดีใจจังที่ได้เป็นรุ่นน้องพี่บี
ส่วนเรื่องที่บีบอกมาข้างบนก้อเข้าใจน่ะค่ะ
อยากว่าอาร์มนับถือพี่บีมากๆๆเลยน่ะเรื่องที่ทำ
ทุกเรื่องเลยไม่ใช่เรื่องที่ตามยุนอย่างเดียวหรอกน่ะ
แต่เรื่องที่พี่บีสามารถได้ไปเที่ยวทำนู่นนี้หลายอย่าง
อย่างที่ใจอยากทำโดยไม่เดือนร้อนใคร
นับถือจริงๆๆน่ะค่ะ ถือให้เป็นไอดอลในดวงใจเลยค่า
ยังไงก้อสู้ๆๆต่อไปน่ะค่ะ ทำฝันให้เป็นจริงน่ะค่ะ
เค้าเห็นด้วยกับพี่บีเลยว่าไม่ต่อยชอบยุนในลุคโทโฮเท่าไรเลย เห็นทรงผมทีไรขัดใจมันทุกทีสิน่า
เคยคิดเหมือนกันเลยอยากเอาสไตลิสเกาหลีไปทำผมให้จัง แต่จากรูปนี้สไตลิสที่ญี่ปุ่นคงจะเห็นความหล่อของชาบงกุนก้อน่าเป็นได้ อิอิ
ยังไงก้อต้องขอบคุณพี่บีน่ะค่ะที่เอาประสบการณ์ดีๆๆ
เอาแบ่งปันเล่าสู่กันฟังยังไง
ยังไงก้อดูแลสุขภาพด้วยน่ะค่ะ
เดวจะตามชาบงกุนไม่ไหว
#1 By U-Know_Me (125.24.46.219) on 2009-08-24 01:46